عوارض و خطرات شکستن قولنج کمر چیست؟

شل‌شدن رباط‌های مهره

ساییدگی مفاصل فاست

تشدید فتق دیسک

فشردگی ریشه عصب

اسپاسم شدید عضلانی

بی‌ثباتی ستون فقرات

نشستن طولانی و خشکی ساختار اسکلتی: بی‌تحرکی و نشستن ساعات متوالی پشت میز جریان خون در ناحیه کمر را کند کرده و مفاصل ستون فقرات را خشک و بی‌انعطاف می‌کند. این وضعیت موجب حبس گازها و تجمع فشار در کپسول مفصلی شده و مدام به فرد حس نیاز به تق‌تق انداختن می‌دهد.
ضعف عضلات مرکزی (Core) و عدم تعادل بدنی: وقتی ماهیچه‌های شکم و فیله کمر قدرت نگهداری بالاتنه را نداشته باشند تمام بار وزن و جاذبه مستقیماً روی مفاصل فاست می‌افتد. این فشار مداوم به اسکلت سبب احساس سنگینی و کلافگی روزانه در گودی کمر شده و فرد را به شکستن قولنج ترغیب می‌کند.
اسپاسم عضلانی ناشی از استرس عصبی: فشارهای روحی و اضطراب مزمن کاری بدون اینکه فرد متوجه باشد انقباض غیرارادی ماهیچه‌های عمقی ستون فقرات را در پی دارد. این گرفتگی تنشی انعطاف‌پذیری مهره‌ها را می‌گیرد و مغز برای فرار از این کوفتگی تمایل کاذبی برای شکستن مفاصل ارسال می‌کند.
فتق خفیف دیسک یا درگیری ریشه عصب:بیرون‌زدگی ابتدایی دیسک فضای منافذ خروجی ریشه‌های نخاع را تنگ کرده و حس ناخوشایند فشار مورمور یا گرفتگی مبهم ایجاد می‌نماید. بیمار به غلط تصور می‌کند با یک چرخش تند و صدا دادن کمر این گیرکردگی آزاد می‌شود در حالی که ریشه عصب بیشتر تحریک می‌گردد.
کوتاهی عضلات لگن و پشت ران (همسترینگ) :سفت شدن عضلات باسن خم‌کننده ران و همسترینگ زاویه طبیعی لگن را بر هم زده و فشار مکانیکی مضاعفی به مهره‌های لومبار تحمیل می‌کند. این کشش ناهماهنگ پایین‌تنه مرتباً مهره‌ها را تحت تنش نامتقارن قرار داده و احساس نیاز دائم به تق‌تق کمر ایجاد می‌کند.
کم‌آبی بافت مفاصل و تغذیه نامناسب مهره‌ها :دیسک‌ها و کپسول‌های مفصلی برای حرکت نرم به مایع میان‌بافتی و آب کافی متکی هستند و کم‌آبی بدن غلظت مایع سینوویال را بالا می‌برد. در اثر این افت کیفیت لغزندگی اصطکاک سطوح استخوانی افزایش یافته و حس خشکی مداومی پدید می‌آید که فرد را وسوسه می‌کند قولنج را بشکند.

اگر هنگام شکستن قولنج یا پس از آن نشانه‌های زیر را تجربه کردید باید دستکاری مهره‌ها را متوقف کرده و فوراً به پزشک متخصص یا مراکز تصویربرداری مراجعه کنید:
احساس درد تیز تیرکشنده یا سوزشی: شکستن طبیعی نباید با احساس درد همراه باشد و پیدایش هرگونه تیرکشیدن ناگهانی نشانه آسیب به بافت نرم مهره‌ها است. این درد تیز بیانگر تحریک لایه‌های محافظتی دیسک یا آسیب دیدن کپسول مفصل فاست در اثر فشار غیراصولی خواهد بود.
انتشار درد یا گزگز به سمت باسن و پاها: اگر پس از تق‌تق کردن کمر احساس برق‌گرفتگی، خواب‌رفتگی یا مورمور در مسیر ران و ساق پا داشتید. وضعیت نگران‌کننده است. این نشانه بالینی نشان می‌دهد که دستکاری مهره‌ها موجب فشردگی و تحریک مستقیم ریشه‌های عصب سیاتیک شده است.
کاهش قدرت عضلانی یا خالی کردن ناگهانی زانو: ضعف در بالا آوردن مچ پا یا حس سست شدن پاها هنگام راه رفتن علامت هشداردهنده درگیری جدی نخاع و اعصاب حرکتی است. این اختلال نشان می‌دهد فشار مکانیکی روی عصب فراتر از یک خشکی ساده بوده و عملکرد حرکتی اندام تحتانی را مختل کرده است.
نیاز به تکرار مداوم در فواصل زمانی کوتاه: اگر مجبورید هر چند ساعت یک‌بار برای رهایی از گرفتگی کمرتان را بپیچانید. به دام بی‌ثباتی مفصلی افتاده‌اید. این وابستگی مکرر نشان‌دهنده شل شدن بیش از حد رباط‌ها و ناتوانی ستون فقرات در حفظ تراز طبیعی مهره‌ها روی یکدیگر است.
بی‌حسی ناحیه زین‌اسبی و اختلال در کنترل ادرار: بی‌حس شدن نشیمنگاه ران‌ها یا بروز هرگونه بی‌اختیاری و احتباس در دفع ادرار و مدفوع یک فوریت اورژانسی پزشکی است. این عارضه خطرناک نشان‌دهنده سندرم دم‌اسب (Cauda Equina) ناشی از آسیب حاد دیسک بوده و نیازمند اقدام درمانی سریع است.
شنیدن صدای سایش خشک و بدون حس سبکی: اگر به جای صدای تق واضح و آزاد شدن فشار صدای ساییدگی استخوان روی استخوان همراه با درد مبهم حس می‌کنید. غضروف‌ها آسیب دیده‌اند. این صدای زبر علامت فرسایش کپسول مفصلی تخریب غضروف‌ها و شکل‌گیری آرتروز پیش‌رونده در مهره‌های ناحیه لومبار است.